تتمتن ( tatmetan ) ا . پ . بلغت زند و پازند شغال . تتمم ( tatammom ) م . ع . تتمم الكسر : شكافته شد بىآنكه جدا گردد و يا شكافته از هم جدا گرديد . و تتمم فلان صار تميمى الهواء او الراى او المحلة . تتمه ( tatamme ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باقىمانده . و ضميمه . و ذيل . و تتمه داشتن : باقى داشتن . و تتمهء حساب : آنچه از حساب باقىمانده باشد . تتمير ( tatmir ) م . ع . خشك كردن خرما . و گوشت پاره پاره را خشك گردانيدن و تمر الرطب : به حد خرما رسيد رطب . تتميم ( tatmim ) م . ع . تتمه و عليه تتميما و تتمة : تمام كرد آن را و استمرار نمود بر وى . و تمم الكسر : شكافته شد بىآنكه جدا گردد و يا شكافته از هم جدا گرديد . و تمم القوم : داد قوم را حصهء تيرقمار خود . و تمم فلان اى صار تتميمى الهواء او الراى او المحلة . و تمم الشيئ : هلاك كرد آن چيز را . و تمم المولود : تميمه كرد در گلوى كودك . و تمم على الجريح : خسته را كشت . تتنك ( tatnak ) ا . پ . بوته و دريچهء زرگرى . تتنن ( tatannon ) م . ع . دوستان را گذاشته با اغيار پيوستن . تتنيت ( tatnit ) م . نيكو بافتن يق تنتى ( بصيغهء امر مؤنث ) يعنى نيكو بباف . تتنيخ ( tatnix ) م . ع . تنخ بالمكان : مقيم شد در آن جاى . تتو ( tatv ) ا . ع . تتو القلنسوة : هر دو گيسوى كلاه . تتوبة ( tatvebat ) م . ع . تاب الى الله توبا و توبة و متابا و تابة و تتوبة . مر . توب . تتوج ( tatavvoj ) م . ع . افسر پوشيدن و تاج بر سر گذاشتن . تتوق ( tatavvoq ) م . ع . آرزومندى نمودن . تتويب ( tatvib ) م . ع . ذكر خدا كردن پيش كسى تا توبه كند . تتويج ( tatvij ) م . ع . افسر پوشانيدن كسى را . تتويه ( tatvih ) م . ع . هلاك گردانيدن كسى را . و سر گران ساختن . تتهم ( tatahhom ) م . ع . بتهامه در آمدن و فروكش شدن در آن . تتى ( teti ) ا . پ . صورتى كه جهة بازى كردن و مشغول شدن كودكان از خمير نان سازند و پزند . و كلمه‌اى كه مرغان را بدان طلبند . تتيز ( tatayyoz ) م . ع . تتيز فى مشيته : بركنده شد در رفتار خود . و تتيز الى كذا : برجست بسوى وى . تتيع ( tatayyo ' ) م . ع . ستيهيدن . و خودرائى نمودن . و بر روى افتادن در بدى . تتيية ( tatyeyat ) م . ع . نيكو نوشتن حرف ت را . تتييس ( tatyis ) م . ع . تيس فرسه : رام و منقاد گردانيد اسب خود را . تتييع ( tatyi ' ) م . ع . تيع السمن : بپارهء نان برداشت روغن را . تتييم ( tatyim ) م . ع . تيمته المراة تتييما : بندهء خود كرد وى را آن زن و رام و منقاد گردانيد . تتييه ( tatyih ) م . ع . تيهه تتييها : ضايع و سرگردان كرد او را . تثاءب ( tas ob ) م . ع . خميازه كرن . و تثاءب و تثأب : خميازه كرد . و تثأب الخبر : تجسس كرد از آن خبر و تثاوب به او او نبايد گفت . تثابر ( tas bor ) م . ع . تثابر و اتثابرا : برجهيدند . تثأثوء ( tasa'so ' ) م . ع . مقام نمودن پس از ارادهء سفر داشتن . و لقيته فتثأثأت منه : ديدم آن را پس ترسيدم از وى . و تثأثات الابل : بر آبشخور وارد شدند شتران . تثاقل ( tas qol ) م . ع . تثاقل عنه : كاهلى كرد و پس ماند از آن . و خويشتن را گران ساخت و تثاقل القوم : بددلى كردند آن گروه در جنگ . تثألل ( tasa'lol ) م . ع . تثألل جسده : آ ژ خ ناك گرديد جسم او . تثاوب ( tasavob ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دهن‌دره و خميازه و فاژه و افزا و فنجا . تثاؤن ( tas on ) م . ع . تثاون . تثاؤن ( tas von ) م . ع . حيله كردن و فريب نمودن . و تثاون للصيد : آمد شكار را گاه از چپ و گاه از راست . تثباق ( tasb q ) م . ع . ثبق النهر ثبقا و تثباقا : بسيار آب و تيزرو گرديد جوى . مر . ثبق . تثبت ( tasabbot ) م . ع . درنگ كردن . و بجاى آوردن . و برقرار ماندن . تثبج ( tasabboj ) م . ع . تثبج الراعى بالعصا : گذاشت عصا را آن راعى بر پشت و هر دو دست را بدان بند كرد و آويخت . تثبط ( tasabbot ) م . ع . تثبط على الامر : واقف شد بر آن كار . و تثبط عن الامر : باز ايستاد از آن كار . تثبن ( tasabbon ) م . ع . در دامن چيزى كرده در بر گرفتن يق تثبنت الشيئ اذا جعلته فى الوعاء و حملته بين يدبك . و دامن